بنام خداوند بخشاینده مهربان‌ < (معزّی)

به نام خداوند رحمتگر مهربان < (فولادوند)

به نام خداى بخشاينده مهربان‌ < (آیتی)

به نام خداوند بخشنده مهربان‌ < (خرّمشاهی)

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر < (مکارم شیرازی)

به نام خداوند هستى بخش مهربان < (بهرام پور)

سپاس خدایرا پروردگار جهانیان‌ < (معزّی)

ستايش خدايى را كه پروردگار جهانيان، < (فولادوند)

ستايش خدا را كه پروردگار جهانيان است. < (آیتی)

سپاس خداوند را که پروردگار جهانیان است‌ < (خرّمشاهی)

ستایش مخصوص خداوندی است که پروردگار جهانیان است. < (مکارم شیرازی)

ستايش خداى را كه پروردگار جهانيان است < (بهرام پور)

بخشاینده مهربان‌ < (معزّی)

رحمتگر مهربان، < (فولادوند)

آن بخشاينده مهربان، < (آیتی)

خدای رحمان مهربان‌ < (خرّمشاهی)

(خداوندی که) بخشنده و بخشایشگر است (و رحمت عام و خاصش همگان را فرا گرفته). < (مکارم شیرازی)

آن هستى بخش مهربان < (بهرام پور)

که فرمانروای روز رستاخیز است‌ < (معزّی)

[و] خداوند روز جزاست. < (فولادوند)

آن فرمانرواى روز جزا. < (آیتی)

دادار روز جزا < (خرّمشاهی)

(خداوندی که) مالک روز جزاست. < (مکارم شیرازی)

صاحب روز جزا < (بهرام پور)

خدایا تو را پرستش کنیم و از تو یاری خواهیم‌ < (معزّی)

[بار الها] تنها تو را مى‌پرستيم، و تنها از تو يارى مى‌جوييم. < (فولادوند)

تنها تو را مى پرستيم و تنها از تو يارى مى‌جوييم. < (آیتی)

[خداوندا] تنها تو را می‌پرستیم و تنها از تو یاری می‌خواهیم‌ < (خرّمشاهی)

(پروردگارا!) تنها تو را می‌پرستیم؛ و تنها از تو یاری می‌جوییم. < (مکارم شیرازی)

[بار الها] تنها تو را مى‌پرستيم و تنها از تو يارى مى‌جوييم < (بهرام پور)

ما را به راه راست هدایت فرما < (معزّی)

ما را به راه راست هدايت فرما، < (فولادوند)

ما را به راه راست هدايت كن: < (آیتی)

ما را بر راه راست استوار بدار < (خرّمشاهی)

ما را به راه راست هدایت کن... < (مکارم شیرازی)

ما را به راه راست هدايت فرما < (بهرام پور)

راه آنانکه برایشان روزی فرستادی نه راه غضب‌شدگان و نه راه گمگشتگان‌ < (معزّی)

راه آنان كه گرامى‌شان داشته‌اى، نه [راه‌] مغضوبان، و نه [راه‌] گمراهان. < (فولادوند)

راه كسانى كه ايشان را نعمت داده‌اى، نه خشم گرفتگانِ بر آنها و نه گمراهان. < (آیتی)

راه کسانی که آنان را نواخته‌ای، آنان نه که از نظر انداخته‌ای، و نه گمراهان‌ < (خرّمشاهی)

راه کسانی که آنان را مشمول نعمت خود ساختی؛ نه کسانی که بر آنان غضب کرده‌ای؛ و نه گمراهان. < (مکارم شیرازی)

راه آنان كه موهبتشان دادى، نه راه غضب شدگان و نه گمراهان < (بهرام پور)